Racen op het circuit van Zandvoort!

Zondagmiddag wacht ik op het asfalt van het racecircuit Zandvoort gespannen op het startschot. Het aftellen begint en de race gaat van start! Ik zit echter niet in een Formule 1 racewagen maar dit betreft een race met de benenwagen; de Runner’s World Zandvoort Circuit Run 2015!

Natste en gaafste run ooit

Zonder twijfel kan ik wel stellen dat dit mijn natste run ooit is… Het regent echt pijpenstelen en het water gutst over de racebaan en over de deelnemers. De eerste 4 kilometer gaan over het (opvallend heuvelachtige) race circuit. In alle macht probeer je de vele plassen te ontwijken wat maar af en toe lukt (sop sop..). Voor me zie ik een man de grindbak in duiken. Niet omdat hij uit de bocht vloog maar omdat zijn rugnummer (met rfid-chip) door een windstoot los was gewaaid! Ai…

Na het racecircuit komt het zwaarste stuk van het parcours; 4 kilometer over het strand. Tot mijn schrik blijkt het zand hier veel muller dan op de IJsselmeer stranden waarop ik getraind heb, maar gelukkig is de zandbodem vlak bij het water een stuk harder. Het zand is echter niet het grootste probleem, de tegenwind die met windkracht 8 regendruppels als hagel doet laat aanvoelen is nog minder aangenaam. Vooral omdat het echt loeihard recht in je ogen waait! Met dichtgeknepen ogen en ‘t hoofd laag ploeteren we door.

Een windstoot laat een golf verder het strand opkomen dan verwacht en het zeewater rolt over de schoenen (SOP SOP!). Man o man wat een #@&%*-weer… Je zou dit jezelf normaal niet aan willen doen! Maar aan de andere kant heeft het ook wel wat. Duizenden mensen die zwijgzaam de elementen trotseren en door blijven rennen. When the going gets tough, the tough get going! Oftewel; eenmaal in ‘t schuitje

De laatste 4 kilometer lopen we door de straten van Zandvoort. Ondanks het weer staan toch overal mensen langs de kant om de deelnemers aan te moedigen! Op het racecircuit was al luid opzwepende muziek te horen, diverse bewoners in het dorp doen vrolijk mee en zetten hun hifi voluit. Queen’s “We Are The Champions” klinkt o.a. uit de speakers. Anderen zwaaien vanuit hun (aangenamere) woonkamer achter het raam. Gesterkt vervolgen we de run terug naar Zandvoort Circuit Park met nu ook wind mee!

En is dit niet de mooiste finish die je je kunt voorstellen zo met een eindsprint richting een echte racebaan finish voor de eretribune op het circuit van Zandvoort! Hoe gaaf is het om over het asfalt te rennen waar vele bekende Grand Prix coureurs over hebben geracet. Voet zetten op de beruchte Tarzanbocht. Weer of geen weer, dit voelt wel even wat dichterbij het ‘echte werk’ dan wat je met race simulatie games kunt bereiken. Het was dus ook mijn (tot dusver) gaafste run ooit.

Yes, ik kan weer een item van mijn ‘bucketlist‘ afvinken! Al zal dit niet de laatste keer zijn dat ik aan deze run mee doe. Volgend jaar weer! Hopelijk wel in wat betere weersomstandigheden.

PS. Reminder voor mezelf; volgende keer droge kleding meenemen en/of een verblijf regelen want als je na een race van 12km door-en-door (tot en met de onderbroek) zeiknat in je soppende sneakers een paar kilometer door de koude wind naar de auto moet lopen en vervolgens nog een paar uur moet filerijden om Zandvoort weer uit te komen dan besef je weer wat afkoelen (cq. kou lijden) & verkrampen is.. En hoe heerlijk een warme douche kan zijn als je dan eindelijk thuis bent…

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s